Jesteś tutaj  :

Pojezierze Iławskie    /   Historia   /    Ludzie   /  Alicki Józef

Józef Alicki, Najwierniejszy Z Wiernych

Józef AlickiJózef Alicki urodził się 12.11.1913 roku we wsi Wiśniówek na Białostocczyźnie. Ukończył szkołę powszechną w Wysokiem Mazowieckiem i gimnazjum w Łomży. W 1934 roku otrzymał powołanie do wojska. Do 1937 roku służył w 10. Pułku Ułanów Litewskich w Białymstoku. Zasadniczą służbę wojskową ukończył w stopniu kaprala. Na początku lipca 1939 roku Józef Alicki powołany został na sześciotygodniowe ćwiczenia do 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich, pierwszego polskiego pułku, który przekroczył Niemen w walkach o wschodnie granice Polski podczas wojny polsko-bolszewickiej. Notabene, w tym samym pułku służył także major Zygmunt Edward Szendzielorz, pseudonim "Łupaszka". 9 lipca, w dniu święta pułkowego awansował do stopnia plutonowego. 23 sierpnia 1939 roku, otrzymał przydział do plutonu łączności w 102 Pułku Ułanów w Wołkowysku. Tu po raz pierwszy zobaczył majora Henryka Dobrzańskiego. Do agresji ZSRR na Polskę Józef Alicki pozostawał w Wołkowysku.

 

17 września 1939 roku wraz ze 102. Pułkiem Ułanów wyruszył w kierunku Grodna, by wesprzeć obronę miasta. Po opuszczeniu Grodna przez oddziały polskie przyłączył się do 110 Rezerwowego Pułku Ułanów na czele z podpułkownikiem Józefem Dąbrowskim i majorem Henrykiem Dobrzańskim. Ppłk. Dąbrowski nie wierzył już w sens dalszej walki, nie wierzył również w możliwość przebicia się do Warszawy, która jeszcze się broniła. Ppłk. Dąbrowski postanowił pułk rozwiązać. Mjr. Dobrzański kategorycznie się temu sprzeciwił i sam objął dowództwo pułku. Część żołnierzy odeszła z pułkownikiem Dąbrowskim. Alicki, razem ze 180 ułanami, pozostał przy majorze Dobrzańskim i walczył ze swoim sławnym dowódcą do jego ostatnich chwil, Był, jak powiedział kiedyś jeden z hubalczyków - "Najwierniejszym Z  Wiernych". To jego dotyczył ostatni rozkaz majora Dobrzańskiego - " Alicki do mnie !!! ".

Józef Alicki żołnierz mjr. Hubala

Po śmierci Henryka Dobrzańskiego działał w Związku Walki Zbrojnej. W 1941 roku przeszedł do pracy w wywiadzie wojskowym. W tym czasie pod pseudonimami "Łukasz" i "Kwiecień" pełnił funkcję kuriera na trasie Warszawa - Wilno. W 1942 roku trafił do wywiadu wojskowego Armii Krajowej w Białymstoku. Dwa lata później pod pseudonimem ""Horba" wrócił do partyzantki. Został ranny w starciu pod Wyżarami. W sierpniu 1944 roku awansował do stopnia podporucznika. Za zasługi odznaczony został przez ówczesnego dowódcę Armii Krajowej Tadeusza Bora-Komorowskiego Orderem Virtuti Militari V klasy, oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych.

 

Po wojnie Józef Alicki trafił do Poznania, gdzie rozpoczął pracę w Centrali Mięsnej. Rok później pracował już w Radomiu w tuczarni drobiu. Stamtąd trafił do Wrocławia a stąd do Torunia. Do Iławy przeprowadził się w 1955 roku. Tu do 1961 roku pracował w Przedsiębiorstwie Jajczarsko-Drobiarskim. Przez kolejne lata prowadził w Woli Kamieńskiej pod Iławą własne gospodarstwo. Nigdy nie odmawiał pomocy zainteresowanym losami "Hubala". Utrzymywał stały kontakt z Melchiorem Wańkowiczem, autorem książki "Dwie prawdy: Westerplatte i Hubalczycy" i Bohdanem Porębą, reżyserem filmu "Hubal", w którym odtworzona została zresztą postać iławskiego ułana z Wiśniówka.

 

Zmarł nagle 9 czerwca 1989 roku. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Ostródzkiej. W 2000 roku Rada Miejska w Iławie nadała jednej z ulic nazwę "Rotmistrza Józefa Alickiego". Grób Józefa Alickiego znajduje się na cmentarzu przy ulicy Ostródzkiej w Iławie, sektor K, rząd IV, grób 17. Napis na tablicy brzmi: Józef Alicki "Hubalczyk" Oficer Armii Krajowej - Kawaler Orderu Virtuti Militari

Opracowano na podstawie :

- @Jacht Czarter

- J. Alicki, Wspomnienia żołnierza z oddziału mjr. „Hubala", "WPH" cz. I nr 3/1987, cz. II nr 4/1987, cz. III nr 1/1988.

- M. Derecki, Śladami „hubalczyków”, Lublin 1972, s. 17-19.

- Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP majora Hubala, Warszawa 1987, s.38-39.

- M. Młotek, Najwierniejszy z wiernych, "Kurier Iławski", nr 5/2010.

- J. Morawski, Hubalczyk, "Przegląd Tygodniowy", nr 50/1985, s. 4.

- A. Ziółkowska-Boehm, Z miejsca na miejsce, Warszawa 1986.

- J. Zaborowski, Oddział majora Hubala i jego tomaszowscy żołnierze, Tomaszów Maz. 2009, s. 37.

- Grobonet - http://www.polskie-cmentarze.com/ilawa/grobonet/start.php?id=detale&idg=4531&inni=0

mapa strony   I   Administrator I   Creativity Active Studio  2014 -2017 ©    I