Jesteś tutaj  :

Edmund Szamlewski - westerplatczyk

Szamlewski EdmundUrodził się  3 lutego 1917 we wsi Pięćmorgi w powiecie świeckim. Pochodził z rodziny robotniczej. W 1934 ukończył Szkołę Podoficerską Piechoty dla Małoletnich w Śremie. Następnie służył w 5 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. W 1938 r.  jako kapral zawodowy został przeniesiony na Westerplatte. W czasie obrony był dowódcą placówki "Wał" przy bramie kolejowej, następnie przebywał na placówce "Fort". 2 września 1939 r., podczas nalotu został ciężko ranny  na terenie wartowni nr 2. Po kapitulacji trafił do obozu jenieckiego w Dulken w Nadrenii. Później, jako robotnik przymusowy pracował w kolejnictwie. We wrześniu 1944 został wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front wschodni. Od maja do czerwca 1945 r. przebywał w niewoli sowieckiej.

 

 

RODZINA

Był żonaty z Karoliną, którą poznał podczas służby w Wilnie. Miał sześcioro dzieci: Zdzisława (ur. 1939), Henryka (ur. 1945), Władysława (ur. 1945), Janusza (ur. 1947), Marię (ur. 1948) i Benedykta (ur. 1957).

 

ODZNACZENIA

1957 — Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk

1959 — Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

1960 — Odznaka Grunwaldzka

1961 — Krzyż Walecznych

1974 — Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

1990 — Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie)

Opracowano na podstawie :

- Wikipedii

- Westerplatte 1939.  Prawdziwa Historia - Mariusz Wójtowicz-Podhorski

- Grobonet - http://www.polskie-cmentarze.com/

mapa strony   I   Administrator I   Creativity Active Studio  2014 -2017 ©    I