Kamieniec
Kamieniec
wieś Pojezierza Iławskiego historycznym świadectwem dziejów.
Kamieniec k. Susza
Wieś Kamieniec położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Susz. Początki istnienia wsi sięgają aż czasów panowania Krzyżaków. W roku 1321 nosiła nazwę Habersdorf. Pierwszym właścicielem wsi był biskup Georg von Polenz. W 1653 roku przechodzi w ręce Jonasza zu Eulenburg. W 1705 roku majątek kupuje marszałek polny Prus Albrecht Konrad Finck von Finckenstein, tu bowiem planuje zbudować swą rodową rezydencję. W 1718 roku król Prus Fryderyk Wilhelm I wydaje dokument zmieniający nazwę wsi z Habersdorf na Finckenstein.
Nałożył jednocześnie na właściciela obowiązek zbudowania w rezydencji osobnego skrzydła przeznaczonego dla siebie i królewskiej małżonki. Budowę pałacu zakończono w 1720 roku. Budowniczym był architekt angielski John von Collas. Obiekt jest tak wspaniały w formie, że nazywany jest wschodniopruskim Wersalem.
Niestety, jedynym w pełni zachowanym elementem rezydencji są rzeźby kamienne przedstawiające alegorię Czterech Pór Roku. Pierwotnie stanowiły zwieńczenie attyki budynku, obecnie stoją w parku miejskim Iławy.
Do historii przeszedł pobyt w pałacu Napoleona Bonaparte, od 1 kwietnia 1807 do końca czerwca 1807 roku. W tym czasie przybyło tu poselstwo perskie z Mohammedem Mirzą Rezą. Pobyt w rezydencji umilała mu polska hrabina Maria Walewska. Tu przyjeżdżali też wysocy dostojnicy Księstwa Warszawskiego – Stanisław Potocki i Henryk Dąbrowski.
W późniejszym okresie gościł tu również kanclerz III Rzeszy Adolf Hitler. 01.08.1934 r. Hitler przyjechał do Ogrodzieńca ( niem. Neudeck ), bo pogorszył się stan zdrowia Hindenburga. Umierający miał jeszcze na tyle świadomości, że kazał wyrzucić kanclerza za drzwi. Hitler się tym nie przejął. Przenocował w majątku Alfreda zu Dohna (ostatniego właściciela pałacu ) w Kamieńcu, odmówił jednak noclegu w sypialni, gdzie Napoleon spędzał upojne chwile z panią Walewską. Dzień później Hindenburg nie żył, a Hitler łamiąc ostatnią wolę zmarłego, który chciał spocząć na terenie własnej posiadłości, urządził mu pogrzeb w mauzoleum w Tannenbergu, nieopodal dzisiejszego Olsztynka. Pałac został spalony przez wojska radzieckie 1945 r.